Είναι οι κινητές προσθετικές εργασίες που προορίζονται για τους ασθενείς που έχουν χάσει όλα τα δόντια μίας ή και των δύο γνάθων τους. Αποτελούν, με λίγα λόγια, υποκατάστατο των φυσικών δοντιών και ούλων. Αποτελούνται από μία ακρυλική βάση στο χρώμα των ούλων, πάνω στην οποία είναι τοποθετημένα ακρυλικά δόντια στις κατάλληλες θέσεις. Στις μέρες μας, η χρήση των ολικών οδοντοστοιχιών έχει μειωθεί δραματικά ως συνέπεια της βελτίωσης της στοματικής υγείας του γενικού πληθυσμού, αλλά και της χρήσης οδοντικών εμφυτευμάτων.

Η σταθερότητα και συγκράτηση μιας ολικής οδοντοστοιχίας εξαρτάται τόσο από την αρτιότητα του σχεδιασμού και της κατασκευής της, όσο και από την "ποιότητα" των περιοδοντικών ιστών του ασθενούς. Τις περισσότερες φορές, οι ολικές οδοντοστοιχίες της άνω γνάθου υπερτερούν τόσο σε συγκράτηση όσο και σε σταθερότητα σε σχέση με τις αντίστοιχες της κάτω γνάθου, λόγω της μικρότερης οστικής επιφάνειας της τελευταίας, αλλά και της κινητικότητας της γλώσσας.

Μερικές οδοντοστοιχίες